Parafia Raczki
pod wezwaniem św. Trójcy,
Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
i św. Michała

Proboszcz: ks. mgr prałat Kazimierz Kaczorowski
tel. (087) 5685025
Wikariusze: ks. Krzysztof Mulewski - tel. (087) 5686040 i ks. Maciej Gilewski - tel. 5685122,
Zakrystian: Piotr Puczyłowski - tel. (087) 5685587
Organista: Marek Cieśluk
Adres Parafii: 16-420 Raczki


Kościół parafialny w Raczkach
(wg akwareli W. Wasilewskiego)

Parafia, początkowo jako Dowspudzka, została erygowana w 1599 roku przez Marynę Grzegorzewską Massalską, córkę Stanisława Raczki.
Od 1748 do 1831 roku kolatorami Parafii i Kościoła w Raczkach byli Pacowie (od 1789 - Ludwik Michał hr. Pac).
W latach 1766 - 1823 Michał i Ludwik Pacowie zbudowali jednonawowy, gotycki kościół murowany pod wezwaniem św. Trójcy, Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Michała, wg planów C. P. Aignera i H. Markoniego.
27 września 1835 roku kościół w Raczkach został poświęcony przez biskupa Stanisława Kostkę Choromańskiego, administratora Diecezji Augustowskiej.
Przed rokiem 1970 ks. proboszcz parafii Cz. Rogalski przeprowadził remont kościoła: sufit nawy głównej został zamieniony z półkolistego na płaski. Jego staraniem zostały też wykonane witraże i organy.
W 1934 roku ks. Witold Balukiewicz odbudował boczne nawy.
W wyniku starań podjętych od 1980 r. przez parafian i obecnego proboszcza został przywrócony stan pierwotny głównego ołtarza: malowidło Wieczerzy Pańskiej w głównej absydzie zastąpiono Golgotą, wyrzeźbioną w drewnie przez artystę Leona Strządałę z Katowic. Elewację gmachu kościoła opatrzono nowymi tynkami (także wewnątrz) i pomalowano, wykonano nowy sufit. Dach kościoła pokryto blachą i odnowiono wieżę, wewnątrz której wbudowane zostały żelazne schody prowadzące do dzwonów. Kościół został wyposażony w instalację elektryczną i nagłaśniającą.
W 1982 r. przed kościołem została wybudowana kaplica na cześć M. B. Częstochowskiej - jako dar zawierzenia Maryi nad polskim narodem w 600-lecie Jej obecności na Jasnej Górze.
W latach 1984-87 wzniesiono w Józefowie kościół dojazdowy pod wezwaniem św. Alberta, według projektu architekta K. L. Wasilewskiego. (głównym konstruktorem kościoła był K. Grochowski). Konsekracji kościoła filialnego dokonał 5 czerwca 1988 roku biskup łomżyński Juliusz Paetz.
Przynależność administracyjna Parafii Raczki zmieniała się na przestrzeni dziejów i wyglądała następująco: lata 1599-1779 - Diecezja Wileńska, Dekanat Olwicki; 1799-1818 - Diecezja Wigierska, Dekanat Augustowski; 1818-1866 - Diecezja Augustowska czyli Sejneńska, Dekanat Augustowski; 1866-1925 - Diecezja Sejneńska, Dekanat Augustowski; 1925-1992 - Diecezja Łomżyńska, Dekanat Suwalski (z siedzibą przy Parafii św. Piotra i Pawła); od 1992 - Diecezja Ełcka, Dekanat Suwalski.

W
1993 roku J. E. ks. bp W. Ziemba poświęcił wzniesiony w Raczkach nowy Dom Parafialny. Jako pierwszy Dom Parafialny w Parafii Raczki wybudował przed II-gą wojną światową ks. W. Balukiewicz. Po wojnie - w drugiej połowie lat sześćdziesiątych - Urząd Gminy w Raczkach wyposażył salę widowiskową Domu Parafialnego i dostosował ją do  wyświetlania filmów. Wkrótce sala widowiskowa Domu Parafialnego spłonęła. Pozwolenie na jej odbudowę uzyskano dopiero w 1988 roku, gdy osłabły rządy komunistyczne. W ciągu ostatnich dwudziestu lat wybudowano 10 nowych "dachów", w tym trzy budynki  przeznaczone do nauczania prawd wiary: w Żubrynku, Kuriankach i Wierciochach. Było to możliwe dzięki ofiarności Parafian i zdecydowanej postawie duchowieństwa. Dzięki poparciu wiernych księża już od 1980 roku nauczali religii w budynkach szkolnych Parafii Raczki.

Ważniejsze święta Parafii:
26 maj - święto Parafii i kościoła w Raczkach
(msza i odpust w kościele parafialnym w Raczkach)
6 sierpień - Przemienienie Pańskie
(msza i odpust w kościele parafialnym w Raczkach)
29 wrzesień - Imieniny św. Michała Archanioła
(msza i odpust w kościele parafialnym w Raczkach)
Msze
W niedziele i święta: godz. 7.30, 9.00, 11.00 i 16.30
(w kościele filialnym w Józefowie pw św. Alberta - godz. 13.00)
W dni powszednie: godz. 6.30 i 18.00
(Pierwsze piątki i soboty każdego miesiąca: godz. 6.30 i 16.30; w kościele filialnym w Józefowie - w piątek o godz. 13.00)
Rekolekcje Wielkopostne:
Niedziela Palmowa, Wielki Poniedziałek, Wielki Wtorek i Wielka Środa
40-godzinne Nabożeństwo:
23, 24 i 25 październik

Z kart historii parafii i kościoła w Raczkach
W drugiej połowie XVI w. Maryna Raczkówna, córka Stanisława, wniosła dobra Raczki w dom Grzegorza Massalskiego, podkomorzego grodzieńskiego (Niesiecki, VIII, str.3). Ona też funduje w r. 1599 kościół parafialny w R. p. w. św. Trójcy, Wniebowzięcia N. M. P. i św. Michała, uposażywszy go odpowiednio (Akt erekcyjny na pergaminie w archiwum kościelnym). August II w r. 1703, nadaje miastu targi tygodniowe. W r. 1748 od Ejdziatowicza nabywa dobra R. Józef Pac, hr. na Horodyszczu i Dowspudzie, kasztelan ks. żmudzkiego, starosta chwejdański i ziołowski (Akt Tryb. Główn. 1749 r. 2 maja, No 102-103).
Pod rządem Paców nastają najświetniejsze czasy dla nędznej osady. Nowy dziedzic odnawia zniszczony kościół i hojnie go uposaża (Przywilej w arch. koś.) w r. 1751. Za staraniem właścicieli Stan. August wynosi R. do rzędu miast, lecz pożar w r. 1765 niszczy świeżo powstającą osadę. Prawem własności nabył je od Józefa hr. Paca z mocy aktu darowizny z d. 5 marca 1797 r., oraz testamentu z d. 6 t. m. i roku Ludwik hr. Pac, generał dywizyi wojsk franc. i polskich. Kościół paraf. zniszczony podczas pożaru w r. 1765, z ruin i gruzów po raz trzeci na nowo wznosi (1811-1823), sprowadziwszy umyślnie artystów z Włoch (Inw. koś. z r. 1841).
Rok 1831 sprowadził dotkliwe klęski na miasteczko. Domy będące własnością Paca zostały spalone i do szczętu zrujnowane (akta magistr.). Rozległe (na Litwie) dobra Paców, a w ich liczbie i R., w 1835 r. uległy konfiskacie. Odtąd miasteczko zostało własnością rządu.
Z dawnych pamiątek pozostał tylko kościół w stylu włoskim, długi łokci 110, szeroki 20, wysoki 15 łok. Świątynia ta, po 226 latach od dnia założenia, dopiero w r. 1835 d. 27 września została poświęcona przez bisk. Stanisława Kostkę Choromańskiego, admin. dyec. augustowskiej.
Po nad głównem wejściem umieszczony herb Lilija (Paców) a poniżej tablica marmurowa opiewa ważniejsze zdarzenia w historyi świątyni. Wewnątrz świątyni, beczkowate sklepienie której wsparte ne 12 kolumnach jońskich, zwracają uwagę dwa pomniki wykonane z białego kararyjskiego marmuru, podobno dzieło Canowy. Pomieszczone po obu stronach wielkiego ołtarza, na płytach jednakowej formy i wielkości przedstawiają w płaskorzeźbie, po lewej stronie na kolumnie z wyrytym herbem Paców, popiersie mężczyzny uwieńczone kwiatami; o nią wsparta postać niewieścia w stroju greckim, z "corona muralis" na głowie, zdaje się opłakiwać zgon przedwcześnie zgasłego męża.
Po prawej stronie naprzeciw pierwszego: skrzydlata postać kobieca, unosząc się prawie w powietrzu, ryje na tablicy bohaterskie czyny zmarłego. U stóp jej, rzucone w malowniczym nieładzie, godła rycerskie. Piramidalne zaś zakończenie pomnika zdobi herb Paców. W aktach kościelnych niema wzmianki o tych pomnikach, tradycja tylko niesie a herby stwierdzają, iż poświęcone są pamięci jakiegoś Paca (Ludwika...). Brak napisów utrudnia sprawdzenie podania.
Jeden z 6 ołtarzy bocznych przedstawia św. Maryę Magdalenę de Pazzi (ur. 1566 we Florencji, + 1607, kanonizowana 1669), pędzel lichy, lecz godna uwagi, bogato rzeźbiona rama, z herbem Paców u góry. Też same godła zdobią i chór kościelny. W tyle świątyni wieża wysoka 38 łokci, mieści w sobie 4 dzwony, z tych największy (625/f.), p . t. św. Ludwika, przelany ze starego w r. 1834 w Broku, ozdobiony herbami Paców i Małachowskich.
Par. R., dek. augustowskiego, składa się: z osady Raczek, wsi Lipówki i Witówki, w pow. augustowskim; tudzież wsi: Małe Raczki, Wasilówki, Wierciochy, folw. Szczodruchy, wsi Włodzimierówka, Nieszki, folw. Nieszki, wsi Bolesty Stare, Bolesty Nowe, Rudniki, Choćki, Sidory, Rabalino, Podwysokie, Żyliny, Lipowe, Żubrynek, Krukówek, folw. Krukówka, Koniecbór, kolonii Koniecborskich, wsi Stoki, Kuryanki, Popaśnica, Józefowo, Franciszkowo, Bakaniuk, folw. Bakaniuk, Niemcowizna i folw. Wolaninowo, w pow. suwalskim. W 1886 r. obejmowała 5475 dusz, w tem mężcz. 2692, kob. 2783. W r. 1884 spisano aktów urodzin 217 (męż. 115, kob. 102), ślubów 36, aktów zejścia 140 (męż. 65, kob. 75). Najstarsze akty chrztu sięgają r. 1684, zaślubin 1766, zgonów 1786 r.
Od r. 1823 zaprowadzono przy kościele bractwo św. Trójcy. Cmentarzy 2: stary zawiera w obwodzie 112 prętów i posiada kaplicę drewnianą, zbud. w r. 1825 kosztem plebana; stary - morg. 4, założony za miastem za rządu pruskiego, otoczony ogrodzeniem kamiennym (Inw. koś. z r. 1819). Na plebanii znajduje się obraz olejny, przedstawiający zgon małżonki hr. Ludwika Paca, Karoliny hr. Małachowskiej, + 1822. Szpital a raczej przytułek starców, istniał od dawna przy kościele tutejszym, bez stałego funduszu (Inw. kośc. 1819).
(SGKP, t. IX z 1888 r., s. 370-372)